۱۲ کابوسِ بی‌پایان: ترسناک‌ترین بازی‌های وحشت بقا در تاریخ گیم

۱۲ کابوس بی‌پایان: ترسناک‌ترین بازی‌های وحشت بقا در تاریخ گیم

از وقتی Resident Evil در سال ۱۹۹۶ دنیای بازی را منفجر کرد و مفهوم مدیریت موجودی در دل یک آخرالزمان زامبی‌وار را به اوج رساند، گیمرها بارها و بارها خودشان را در موقعیت‌هایی دیده‌اند که باید با آخرین گلوله‌شان سرنوشت را تغییر دهند. حالا، سی سال بعد، ژانر «بقا و وحشت» نه‌تنها هنوز زنده است، بلکه به اوج محبوبیت خود هم رسیده؛ ترسی که هرگز خاموش نمی‌شود و هر نسل تازه‌ای از بازیکنان را به قلب کابوس‌ها می‌کشاند.

و حالا که نسل تازه‌ای از این کابوس‌ها در راه است، چه زمانی بهتر از امروز برای رتبه‌بندی بهترین تجربه‌های این ژانر؟

اما سؤال اصلی اینجاست: چه چیزی باعث می‌شود یک بازی، واقعاً “وحشت بقا ” (Survival Horror) باشد؟

بسیاری از بازی‌ها برچسب “Survival Horror” می‌خورند، اما آن‌قدر به اکشن متکی‌اند که دیگر از «بقا» فقط اسمش مانده. به نظر ما، یک بازی بقا و وحشت واقعی باید چهار ویژگی کلیدی داشته باشد — عناصری که در تمام کلاسیک‌های این ژانر دیده می‌شوند:

1. قدرت همیشه در دست دشمن است. بازیکن باید احساس ضعف کند، نه برتری.

2. محیط‌ها پیچ‌در‌پیچ و پر از معماهای مرموزند. هیچ راهی ساده نیست.

3. مدیریت منابع حیاتی است. هر گلوله، هر درمان و حتی هر ثانیه زمان ارزش دارد.

4. فشار مداوم وجود دارد — چه از سوی یک تعقیب‌کننده، چه از فضای خفقان‌آور اطراف.

چرا RE4 در این لیست نیست؟

با اینکه Resident Evil شناخته‌شده‌ترین سری Survival Horror است، اما از نسخه ۴ تا ۶ این سری بیشتر به سمت اکشنِ سنگین حرکت کرد و دیگر حسِ وحشتِ واقعی بقا را القا نمی‌کرد. بنابراین، حتی اگر RE4 بازی‌ِ فوق‌العاده و ترسناکی باشد، با معیار این لیست، کمی از تعریفِ اصیلِ Survival Horror فاصله دارد.

لیست ترسناک‌ترین بازی‌های وحشت بقا در تاریخ گیم

—————-

12. The Evil Within 2

—————-

توسعه‌دهنده: Tango Gameworks | ناشر: Bethesda Softworks | پلتفرم‌ها: PC, PS4, Xbox One | تاریخ انتشار: 13 اکتبر 2017

در The Evil Within 2، دنیایی که قدم در آن می‌گذاری، کابوسی زنده است؛ جایی که مرز بین واقعیت و توهم در هم می‌آمیزد. به عنوان Sebastian Castellanos، هر حرکتت زیر نظر دشمنانی ترسناک است و هر صدای ناله یا شکستگی، قلبت را به تپش می‌اندازد. منابع محدودت تو را وادار می‌کند که با دقت برنامه‌ریزی کنی و هر اشتباه می‌تواند آخرین اشتباه تو باشد. محیط‌های پیچیده و غیرقابل پیش‌بینی، ترکیبی از معما و وحشت روانی را ایجاد می‌کنند و تو را در حسرت بقا نگه می‌دارند، در حالی که هر گوشه ممکن است تو را غافلگیر کند و نفس‌های سرد کابوس‌وارش را روی گردنت حس می‌کنی.

11. Eternal Darkness: Sanity’s Requiem

—————-

توسعه‌دهنده: Silicon Knights | ناشر: Nintendo | پلتفرم‌ها: GameCube | تاریخ انتشار: 24  ژوئن 2002

وقتی صحبت از وحشتِ روانی و داستان‌های پر از دیوانگی می‌شود، Eternal Darkness یک شاهکار واقعیست که هنوز هم ترسناک و جذاب است. بازی‌ای که همه‌چیز را درست انجام می‌دهد: داستانی هوشمندانه و پیچیده، ترس واقعی که تا مغزت نفوذ می‌کند، و مکانیک‌هایی نوآورانه که حتی الهام‌بخش بازی‌هایی مثل Amnesia: The Dark Descent بودند. متأسفانه این شاهکار کمتر از نیم میلیون نسخه فروخت و استودیو سازنده، Silicon Knights، بعدش ورشکست و ناپدید شد! و حالا هم برای بازی کردنش یا باید GameCube داشته باشی یا سراغ شبیه‌سازها بروی — واقعاً حیف شد برای همه ما!

اما چیزی که Eternal Darkness رو خاص می‌کند فقط ترس نیست. مکانیک دیوانگی (Sanity) طوری طراحی شده که حتی نگاه کردن به موجودات ترسناک می‌تواند تو را به مرز جنون برساند. سیستم مبارزه اجازه می‌دهد روی قسمت‌های مختلف بدن دشمن تمرکز کنید، «رون‌ها» جادو و قدرت‌های عجیب بهت می‌دهند و داستان بازی مسیرها و پایان‌های مختلف دارد.

داستانش هم واقعاً دیوونه‌کننده‌ است: زمان، خدایان باستانی و حتی آتش‌نشان‌های کانادایی در یک ترکیب عجیب و جذاب. پروتاگونیست بازی، الکساندرا رویواس هم کاراکتری فراموش‌نشدنیست که باید بیشتر از این‌ها به او توجه بشود.

Eternal Darkness یکی از بهترین بازی‌های Survival Horror تاریخ است و واقعاً سزاوار توجه و یک نسخه جدید، ریمیک یا بازنشر است. بازی‌ای که نباید هیچ‌وقت فراموشش کنیم.

10. Outlast

—————-

سازنده: Red Barrels | ناشر: Red Barrels | پلتفرم‌ها: PS4، Xbox One، PC، Nintendo Switch | تاریخ انتشار: ۴ سپتامبر ۲۰۱۳

اگر تا حالا حس کردی هیچ چیز ترسناک‌تر از تاریکی نیست، Outlast آماده‌ است تا خلافش را ثابت کند — چون در این بازی، دیدن از خودِ تاریکی هم ترسناک‌تر است.

داستان در دل یک تیمارستان متروکه به نام Mount Massive Asylum می‌گذرد. تو در نقش روزنامه‌نگاری به نام مایلز آپشر (Miles Upshur)، فقط با یک دوربین فیلم‌برداری مجهز به دید در شب وارد این مکان نفرین‌شده می‌شوی تا درباره‌ی آزمایش‌های مرموز شرکت Murkoff تحقیق کنی. ولی چیزی که درون دیوارهای این جهنم پیدا می‌کنی، چیزی فراتر از هر گزارش خبریست — جنون، شکنجه و انسان‌هایی که دیگر انسان نیستند.

Outlast با الهام از فیلم‌های «Found Footage» مثل [The Blair Witch Project] و [REC]، ترس را به شکلی مستندگونه و بی‌رحمانه به تصویر می‌کشد. در این بازی هیچ اسلحه‌ای ندارید، هیچ راهی برای دفاع از خودت نیست؛ تنها ابزار تو فرار، پنهان شدن، و دعا کردن برای زنده ماندن است!

دوربینت، تنها منبع نورت در تاریکیِ مطلق است — اما برای روشن نگه داشتنش، باید باتری جمع کنی. و وقتی باتری تمام می‌شود… فقط صدای نفس خودت و قدم‌های کسی که دارد نزدیک‌تر می‌شود، می‌ماند!

Outlast با گیم‌پلی ساده اما شکننده‌اش، حس درماندگی مطلق را منتقل می‌کند. هر لحظه ممکن است صدای جیغ یک دیوانه از پشت سر بیاید یا نوری که با هزار ترس روشنش کردی، ناگهان قطع بشود. در آن لحظه، تنها چیزی که باقی می‌ماند، ترس واقعی از زنده ماندن است!

در زمان خودش، Outlast موفق شد تعریف جدیدی از وحشتِ مدرن ارائه بدهد — نه با هیولاهای غول‌پیکر، بلکه با چیزی که همیشه کنارِ توست: ناپایداری ذهن انسان.

9. Silent Hill

—————-

سازنده: Team Silent | ناشر: Konami | پلتفرم: PlayStation 1 | تاریخ انتشار: ۲۳ فوریه ۱۹۹۹ (آمریکا)

اواخر دهه‌ی نود، وقتی که «رزیدنت اویل» با زامبی‌ها صدر جدول‌ها را فتح کرده بود، شرکت Konami تصمیم گرفت به‌جای وحشتِ فیزیکی، ذهن و روان بازیکن را هدف بگیرد. نتیجه‌اش شد یکی از تأثیرگذارترین و ترسناک‌ترین بازی‌های تاریخ: Silent Hill.

در نقش هری میسون (Harry Mason)، مردی معمولی و بی‌دفاع، پا به شهری مه‌گرفته می‌گذاری تا دختر گمشده‌ات را پیدا کنی. اما هر قدمی که جلوتر می‌روی، واقعیت شروع به فروپاشی می‌کند. خیابان‌ها پیچ می‌خورند، ساختمان‌ها تغییر شکل می‌دهند و مه — آن مهِ لعنتی — هرگز نمی‌گذارد بفهمی چه چیزی واقعاً روبه‌رویت ایستاده است!

در آن زمان، محدودیت سخت‌افزار پلی‌استیشن باعث شد که طراحان نتوانند فاصله‌های زیاد را رندر کنند. برای پنهان کردن این نقص، تصمیم گرفتند همه‌جا را با مه بپوشانند. اما همین ترفند تکنیکی، به نماد ترس و ابهام تبدیل شد! هیچ‌کس نمی‌دانست پشت مه چه چیزی کمین کرده — و دقیقاً همین ندانستن، ترسناک‌تر از هر هیولایی بود.

برخلاف همتای زامبی‌محورش، Silent Hill بر پایه‌ی وحشت روان‌شناختی بنا شده بود. هیولاهایش استعاره‌هایی از گناه، درد و رنج درونی انسان بودند. موسیقی‌اش (اثر آکیرا یامائوکا) بیشتر از جیغ و فریاد، خلأ و ناامیدی را در گوش بازیکن زمزمه می‌کرد. و داستانش… داستانش چنان چندلایه و مبهم بود که هنوز هم، ۲۵ سال بعد، تحلیل‌های جدیدی از آن منتشر می‌شود.

Silent Hill نه‌فقط یک بازی، بلکه تجربه‌ای کابوس‌گونه بود. جایی که هر صدای قدم، هر انعکاس نور، هر اتاق تاریک، سؤال جدیدی درباره‌ی مرز میان واقعیت و توهم در ذهن بازیکن می‌کاشت.

از دل همین بازی بود که مفهومی به نام psychological horror (وحشت روانشناختی) در دنیای گیم تثبیت شد؛ مفهومی که بعدها الهام‌بخش شاهکارهایی چون Silent Hill 2، Alan Wake 2 و حتی The Medium شد. پس اگر رزیدنت اویل قلبت را تندتر می‌تپاند، Silent Hill کاری می‌کرد ذهنت آرام نگیرد.

8. Dead Space

—————-

سازنده: EA | ناشر: EA | پلتفرم‌ها: PS4، PS5، Xbox One، Xbox Series X/S، PC | تاریخ انتشار: ۲۵ اکتبر ۲۰۰۸

با اینکه دنباله‌های بازی ممکن است طرفدارانِ واقعیِ Survival Horror را کمی ناامید کرده باشند، اما نمی‌شود منکر شد که Dead Space اصلی یک کلاسیک بی‌نظیر است. با الهام از Resident Evil و Silent Hill، این بازی چند نوآوری مهم معرفی کرد که باعث شد اصلاً حس تکراری ندهد.

ایراد این است که بازی‌های بعدیِ سری به سمت اکشن و همکاری چند نفره رفتند و از فرمول اصلی فاصله گرفتند، ولی این هیچ تاثیری روی عظمت نسخه اول ندارد.

در نقش مهندس ایزاک کلارک بازی می‌کنیم، که وقتی به کشتی فضایی معدن‌کاریِ Ishimura می‌رسد، کشتی به دست Necromorphها افتاده — جسدهایی که یک عفونت بیگانه آن‌ها را به موجودات وحشتناک و پیچیده تبدیل کرده است. این‌جا شروع یک سقوط به اعماق کابوس است.

داستان پر از پیچش‌های غیرمنتظره‌ است که تا آخر بازی تو را به حدس و تردید می‌اندازد. هرچه جلو می‌روی، ایزاک بیشتر درگیر جنون و روان‌پریشی می‌شود و واقعیت اطرافش را به چالش می‌کشد، طوری که نمی‌توانی مطمئن باشی چه چیزی واقعی و چه چیزی کابوس است…

7. Alan Wake 2

—————-

سازنده: Remedy Entertainment | ناشر: Epic Games Publishing | پلتفرم‌ها: PS5، Xbox Series X/S، PC | تاریخ انتشار: ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳

اگر Outlast نور را به کالایی کمیاب تبدیل کرد، Alan Wake 2 آن را به کلیدِ بقا و معنا در یک دنیای کابوس‌وار بدل می‌کند. دنباله‌ای که نه‌تنها از نسخه‌ی اول خود بهتر است، بلکه یکی از هنرمندانه‌ترین تلفیق‌های وحشت و روایت سینمایی در تاریخ بازی‌سازی را ارائه می‌دهد.

در این بازی تودرتو، داستانِ دو قهرمان را دنبال می‌کنیم: آلن ویک (Alan Wake) – نویسنده‌ای گرفتار در دنیایی کابوس‌گونه در نیویورک، و ساگا اندرسون (Saga Anderson) – مأمور FBI که در دنیای واقعی به دنبال پرونده‌ی قتل‌های آیینی است.

در بخش آلن، بازیکن باید در نسخه‌ای کابوس‌گونه از شهر نیویورک با موجودات سایه‌وار مبارزه کند و معماهایی شبیه به رزیدنت ایول را حل نماید. اما هرچه پیش‌تر می‌روی، مرز واقعیت و خیال فرو می‌ریزد — از دیدن فیلمی ترسناک به زبان فنلاندی گرفته تا اجرای یک اپرای راکِ جنون‌آمیز!

در سوی دیگر، ساگا درگیر دنیایی است که ترکیبی از سریال‌های Hannibal و Zodiac را به ذهن می‌آورد. او باید صحنه‌های قتل را بررسی، مدارک را روی تابلو جمع‌آوری، و ذهن قاتلان را تحلیل کند — در حالی که سایه‌های مرموزِ ساکت نزدیک‌تر می‌شوند…

Alan Wake 2 ترکیبی استادانه از گیم‌پلیِ بقامحور و روایت لینچ‌وار (الهام‌گرفته از دیوید لینچ) است. نتیجه؟ تجربه‌ای که هم وفادار به ریشه‌های وحشت بقاست و هم کاملاً نوآورانه و منحصر‌به‌فرد — یک کابوسِ شاعرانه و فراموش‌نشدنی است.

6. Resident Evil 7: Biohazard

—————-

سازنده: Capcom | ناشر: Capcom | پلتفرم‌ها: PS4، PS5، Xbox One، Xbox Series X/S، PC | تاریخ انتشار: ۲۴ ژانویه ۲۰۱۷

به‌نظر می‌رسد حالا فقط یک خاطره‌ی دور باشد، اما زمانی بود که مجموعه‌ی Resident Evil از ریشه‌های ترس و بقا فاصله گرفت. درست است که نسخه‌ی چهارم به‌حق مورد ستایش قرار گرفت، اما تمرکز شدیدش بر اکشن باعث شد نسخه‌های پنجم و ششم تقریباً ژانر وحشت را به‌طور کامل رها کنند.

اما سال ۲۰۱۷، کپکام دوباره با Resident Evil 7: Biohazard روحِ ترسِ کلاسیک را به بازی برگرداند — با یک دیدگاه تازه و جسورانه: نمای اول‌شخص. این تغییرِ زاویه‌ی دید، به‌همراه فضایی الهام‌گرفته از فیلم Texas Chainsaw Massacre و خانواده‌ای روانی و بیمار به نام بیکرها، مجموعه را از نو زنده کرد.

در نقش شخصیت جدیدی به نام ایتن وینترز، وارد عمارتِ پوسیده و ترسناک خانواده بیکر در مرداب‌های لوییزیانا می‌شوی؛ جایی که باید در برابر شکنجه‌ها، تله‌ها و وحشت‌ها مقاومت کنی. این‌بار خبری از ضربات نمایشی و اکشن‌های اغراق‌آمیز نبود — کپکام به جای آن تمرکز را بر مدیریت منابع، بازگشت دشمنان تعقیب‌گر و حس واقعی درماندگی گذاشت.

Resident Evil 7 با بازگرداندن توازن قدرت به سمت دشمنان، حس بی‌پناهی را دوباره زنده کرد؛ همان حسی که زمانی این سری را افسانه‌ای کرد. این بازی نه‌تنها جان تازه‌ای به مجموعه بخشید، بلکه باعث شد واژه‌ی “بقا” دوباره معنای خودش را در Resident Evil پیدا کند.

5. Resident Evil

—————-

سازنده: Capcom | ناشر: Capcom | پلتفرم‌ها: PS1، Sega Saturn، PC، Nintendo DS | تاریخ انتشار: ۱ آوریل ۱۹۹۶ (NA)

ترتیب درست بازی کردن رزیدنت ایول | راهنمای کامل خط زمانی و انتشار

تصورِ دنیایِ بازی‌های ترسناک بدون Resident Evil تقریباً غیرممکن است. این بازی که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد، بازیکنان را به عمارت اسپنسر برد؛ جایی که پر از زامبی‌ها و پازل‌های مرموز بود و اساسِ ژانر Survival Horror را برای همیشه تغییر داد.

اگرچه از دیدگاه امروز بازی کمی ابتدایی و ساده به نظر می‌رسد، اما Resident Evil الگوی بی‌نظیری برای همه‌ی بازی‌های بعدی ساخت: تنهاییِ مطلق، مدیریت محدود منابع، احساسِ بی‌پایان تهدید و اضطراب و ترس‌های ناگهانی.

بدون Resident Evil، احتمالاً امروزه ژانر Survival Horror اصلاً به شکل کنونی وجود نداشت. البته نسخه‌های بعدی فرمول را توسعه دادند و بهبود بخشیدند، اما هر بازی در این سریِ طولانی و موفق، مدیون اولین اثر است. حتی اگر خودِ Resident Evil به اندازه‌ی دنباله‌ها و بازسازی‌هایش قوی نباشد، اهمیت آن به ژانر و به این لیست غیرقابل انکار است.

4. Amnesia: The Dark Descent

—————-

سازنده: Frictional Games | ناشر: Frictional Games | پلتفرم‌ها: PC، PS4، Xbox One، Nintendo Switch | تاریخ انتشار: ۸ سپتامبر ۲۰۱۰

اگر امروز بازی‌های ترسناک دوباره به ریشه‌های «وحشت و بقا» برگشته‌اند، باید بابت این بازگشت، از Amnesia: The Dark Descent تشکر کرد. عنوانی که در سال ۲۰۱۰ همان کاری را برای ژانرِ وحشت کرد که Resident Evil در دهه ۹۰ انجام داده بود.

در این بازیِ به‌یادماندنی، در نقش مردی به نام دنیل ظاهر می‌شوید که در قلعه‌ای متروکه و تاریک به نام Brennenburg بیدار می‌شود — بدون هیچ خاطره‌ای از گذشته‌اش و بی‌هیچ توضیحی از اینکه چطور به آن‌جا رسیده است. تنها چیزی که می‌دانید، حضور یک سایه‌ی اهریمنی است که در تاریکی تو را تعقیب می‌کند…

اینجا خبری از اسلحه، زره یا حتی قدرت مبارزه نیست. تنها ابزارِ تو یک فانوس لرزان است، و تنها راه زنده ماندنت فرار و پنهان شدن در سایه‌هاست. این بازی قانون نانوشته‌ی جدیدی برای وحشت نوشت: «اگر نمی‌توانی بجنگی، باید زنده بمانی.»

اما Amnesia به قایم‌باشکِ ساده ختم نمی‌شود. مکانیک هوشمندانه‌ی «سلامتِ روان» باعث می‌شود که ماندن در تاریکی برای مدت طولانی، عقل و هوش دنیل را از بین ببرد. پس درحالی‌که باید از سایه‌ها برای پنهان شدن استفاده کنید، همان سایه‌ها هم در حال نابود کردن ذهن تو هستند. این تضاد، تجربه‌ای از ترس ایجاد می‌کند که در زمان خود بی‌سابقه بود — ترسِ از دست دادن کنترل، هم بر بدن و هم بر ذهن.

تأثیر The Dark Descent چنان عمیق بود که مسیر بسیاری از آثار بعدی را شکل داد؛ از جمله تصمیم جسورانه‌ی Resident Evil 7 برای بازگشت به دید اول‌شخص، که الهام مستقیم از موفقیت Amnesia گرفت. حتی تا امروز، طراحی هوشمندانه‌ی آن — تعادل ظریف بین روشنایی، تاریکی و سلامت روان — همچنان به‌عنوان یکی از ستون‌های اصلی ژانر شناخته می‌شود.

Amnesia: The Dark Descent نه فقط یک بازی ترسناک، بلکه درسنامه‌ای در طراحی ژانر وحشت در دنیای گیم است؛ اثری که نشان داد گاهی وحشتِ واقعی در جایی است که نه دشمن را می‌بینی، نه خودت را می‌شناسی…

3. Alien: Isolation

—————-

سازنده: Creative Assembly | ناشر: Sega | پلتفرم‌ها: PC، PS3، PS4، Xbox 360، Xbox One، Switch | تاریخ انتشار: ۷ اکتبر ۲۰۱۴

اگر فیلم Alien (1979) را دیده باشید، می‌دانید وحشت واقعی یعنی چه: یک موجود مرگبار و بی‌رحم به نام Xenomorph که همیشه و همه‌جا در کمین است. انتقال این حس به بازی‌های ویدیویی کار آسانی نبود و بسیاری از تلاش‌ها شکست خورد تا اینکه Alien: Isolation در سال ۲۰۱۴ منتشر شد و ترس واقعی را به دنیای گیم آورد.

در این بازی خبری از تفنگ‌های پرقدرت و سربازان بی‌باک نیست؛ بازی کاملاً روی وحشت بقا تمرکز دارد و شما باید با یک شکارچی تقریباً شکست‌ناپذیر در ایستگاه فضایی وسیع Sevastopol سر کنید.

Xenomorph با هوش مصنوعی پیشرفته خود، دقیقاً همان وحشتِ فیلم را بازسازی می‌کند؛ موجودی که واقعاً «ذهن خودش را دارد»، تاکتیک‌های شما را یاد می‌گیرد و روش‌های جدید برای شکار پیدا می‌کند. در میان بازی‌های دارای دشمنان تعقیب‌کننده، این موجود بی‌رقیب است و لقب بزرگ‌ترین شکارچی تاریخ گیم را به خود اختصاص می‌دهد.

با تنها ابزارهای اندک، کمی جسارت و مخفی‌کاری، Alien: Isolation یک شبیه‌سازِ وحشتِ واقعی است که فوراً تبدیل به بهترین بازی ویدیویی سری Alien و یکی از نمونه‌های برجسته ژانر Survival Horror شد.

2. Silent Hill 2

—————-

سازنده: Team Silent | ناشر: Konami | پلتفرم‌ها: PS2، Xbox، PC | تاریخ انتشار: ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۱

راهنمای قدم به قدم بازی Silent Hill 2 Remake / تمام پایان بندی‌ها، حل معماها و… 

اگر فکر می‌کنی وحشت فقط از زامبی‌ها و موجودات ترسناک می‌آید، Silent Hill 2 همه تصوراتت را بر هم می‌زند. این بازی یک سفرِ روان‌شناختی به درون افکار سرکوب‌شده‌ی شخصیت اصلی و روح‌های شکنجه‌شده‌ای است که در مسیرش ملاقات می‌کند. احساساتِ تراژیک، گناه، خشم، سوء استفاده و راه‌های وحشتناک ظهور این آسیب‌ها، با ظرافت و بلوغی نادر در ژانر وحشت نشان داده می‌شوند.

این بازی نمونه کامل یک Survival Horror واقعی است: تعادلی بی‌نقص بین حسِ بی‌امیدی مداوم و انگیزه‌ای کوچک برای ادامه‌ی مسیر. James شخصیتی شکنجه‌شده است، اما با اراده‌ای که او را به مسیرش می‌کشاند، حتی وقتی موفقیت تقریبا غیرممکن به نظر می‌رسد.

نسخه اصلی Silent Hill 2، ساخته Team Silent در ابتدای هزاره، شاید تاریک‌ترین و افسرده‌کننده‌ترین بازی‌ای باشد که تاکنون ساخته شده است. ۲۳ سال بعد، تیم Bloober با بازسازی ۲۰۲۴ موفق شد همان جادوی تلخ را دوباره زنده کند، و تجربه‌ای مدرن از ترس واقعی ارائه دهد. این بازی یادآورِ توانایی بی‌نظیرِ Konami در دوران طلایی و قدرت ماندگار Silent Hill 2 در ایجاد حس رنج و وحشت است.

1. Resident Evil 2 (2019 Remake)

—————-

وقتی حرف از Survival Horror می‌شود، اولین چیزی که به ذهن می آید Resident Evil هست و در این میان، نسخه بازسازی Resident Evil 2 بدون شک برترین انتخاب است.

نسخه اصلی ۱۹۹۸ هر آنچه در بازی اول موفق بود در زمینه وحشت بقا داشت، ولی Resident Evil 2 با ترسناک‌تر کردن مکان‌ها، تهدیدآمیزتر کردن دشمنان و معرفی موجودات افسانه‌ای مثل Licker و Mr. X، استانداردهای ژانر را یک پله بالاتر برد. حالا بازیکنان تجربه‌ی واقعیِ تعقیب شدن توسط یک دشمنِ تقریباً شکست‌ناپذیر را داشتند؛ حسِ بی‌قدرتی و مدیریت منابع محدود هر لحظه شما را روی لبه‌ی صندلی نگه می‌داشت.

در بازسازی سال ۲۰۱۹، همه‌ی ویژگی‌های نسخه اصلی به شکلی مدرن بازسازی شد و تجربه‌ای برای نسل جدید بازیکنان ارائه کرد که هم وفادار به اصول Survival Horror و هم به‌روز و هیجان‌انگیز بود. لئون و کلیر در شهر ریکون سیتی، در میان محیط‌های پیچیده و پر از معما و تعقیب‌های بی‌وقفه، تجربه‌ای بی‌نظیر از ترسِ واقعیِ بقا ارائه می‌دهند.

این بازی نه تنها استانداردهای سری Resident Evil را بالا برد، بلکه خود ژانر Survival Horror را نیز متحول کرد. ترکیب تعقیب‌های بی‌امان، معماهای پیچیده و کمبود منابع باعث می‌شود هر لحظه حس کنی شاید نتوانی از این کابوس زنده بیرون بیایی…

Resident Evil 2 برای دو نسل از بازیکنان الهام‌بخش بوده و علی‌رغم تلاش‌های زیادی برای تقلید، کمتر گروهی توانسته تجربه‌ای به اندازه آن خلق کند. این بازی نه تنها بهترین عنوانِ سری Resident Evil است، بلکه بر قله‌ی ژانر وحشت بقا نیز می‌نشیند.

منابع: IGN – ویکی پدیا – fangoria – Saate7