بازی The Last of Us Part II یک بازی بی نقص نیست. نقص‌‌هایی دارد و حتی ممکن است برای برخی بازیکنان دوست نداشتنی و توهین آمیز به نظر برسد! اما مثل هر عنوان خیره‌کننده و خاص، بازی با هدف بازگوییِ داستانی فقط برای جلب رضایت طرفدارانش یا عام مردم نوشته نشده‎ است بلکه قصد این را دارد که خط سیر داستانی شخصیت‌هایش را همان که هست و به همان شکلی که باید تمام شود را نشان دهد. همین باعثِ یک حس ویژه و منحصر به فرد در بازی شده‌است که در کمتر بازیی می‌توان آن را تجربه کرد. گیم پلی ، صداگذاری ، آهنگ سازی ، گرافیک ، فضاسازی ، دشمنان واقع پذیر ، دنیای منحصر به فرد و تلخ و تاریکِ آخر و زمانی و… نکاتی است که هر نکته‌ی منفی بازی را کم رنگ می‌کند و ارزش این بازی را به اندازه‌ی یک عنوان شاهکار بالا می‌برد. بازیی که شاید دیگر نمونه‌ی دیگری از آن – با این همه جنجالی که برایش بوجود آمده است – در این صنعت دیده نشود… عنوانی که تجربه‌اش تا مدت‌ها شما را غرق در دنیا و داستان تلخ و تاریکِ خود می‎کند…